Ten materiał przeznaczony jest na okres 21-dniowego Globalnego Postu o Izrael. Każdy tydzień i dzień ma pomóc Ci w szukaniu Bożego serca i planów dla Izraela w trzech różnych aspektach i z trzech punktów widzenia:
- Bożego języka miłości względem Izraela
- Bożego przymierza z Izraelem
- Bożego wyboru Jerozolimy
Każdy temat przewidziany jest na jeden tydzień.
Można było wybrać jeszcze wiele innych tematów, by zaprezentować Boże serce i plany względem Izraela. To czym dzielimy się tutaj, nie jest kompletne i nie stanowi całości obrazu tej przeogromnej rzeczywistości.
Wersja oryginalna: 21-day Devotional “The heart of God for Israel”
TYDZIEŃ 1
Będziemy rozważać temat Bożego języka miłości względem Izraela.
On wyraża Swoją miłość jednymi z najsilniejszych emocji jakie znane są ludziom.
DZIEŃ 1
TWÓJ STWÓRCA JEST TWOIM MAŁŻONKIEM
„Bo małżonkiem twoim jest twój Stworzyciel, któremu na imię – Pan Zastępów; Odkupicielem twoim – Święty Izraela, nazywają Go Bogiem całej ziemi. (6) Zaiste, jak niewiastę porzuconą i zgnębioną na duchu, wezwał cię Pan. I jakby do porzuconej żony młodości mówi twój Bóg: (7) Na krótką chwilę porzuciłem ciebie, ale z ogromną miłością cię przygarnę. (8) W przystępie gniewu ukryłem przed tobą na krótko swe oblicze, ale w miłości wieczystej nad tobą się ulitowałem, mówi Pan, twój Odkupiciel.”
Bóg wyraża swoją miłość w małżeńskiej deklaracji. Szczęśliwe i trwałe małżeństwo wydaje się być odwiecznym dążeniem ludzkiego serca. Pragnienie by znaleźć dobrego i wiernego małżonka wypływa z głębi naszej ludzkości. Historie miłości fascynują zarówno młodych jak i starych, mężczyzn i kobiety.
Bóg używa tego pełnego pasji języka miłości by ukazać intensywność swojej miłości względem Izraela. „Bo małżonkiem twoim jest twój Stworzyciel”. Ta deklaracja jest tak silna, tak osobista i tak intymna. Stwórca wszystkiego ogłasza że związany jest relacja przymierza z synami Izraela. Jest wiernym mężem Izraela. Bóg jest jego Siłą, Obrońcą i Zaopatrzeniem na zawsze.
Bóg nie chce by Izrael źle Go zrozumiał. Nie porzucił go. Jego miłość jest wieczna; Jego gniew trwa tylko przez chwilę. Jego okresowa dyscyplina jest częścią wiecznego oddania i zapalczywości względem Izraela. „Z ogromną miłością cię przygarnę …. W miłości wieczystej nad tobą się ulitowałem, mówi Pan, twój Odkupiciel”.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Wychwalamy Ciebie za Twoją wieczną miłość dla Izraela. Ty jesteś Mężem dla niego. Dziękujemy Ci, gdyż w Mesjaszu zostaliśmy wszczepieni w drzewo oliwne. Prze to mamy udział w dziedzictwie Izraela. Dziękujemy Ci za Twego Syna, Oblubieńca, który oddał swoje życie za Oblubienicę (Ef 5,25)
Modlimy się, abyś nawiedził Żydowski lud swoim Duchem Świętym. Pozwól im zobaczyć, że nawet wtedy kiedy myśleli, że porzuciłeś ich w czasie Holokaustu, Ty zachowałeś wieczną miłość i współczucie do nich.
W imieniu Jezusa. Amen.
DZIEŃ 2
WIECZNIE ŚWIEŻA MIŁOŚĆ NARZECZONEGO DO NARZECZONEJ
„I poślubię cię sobie [znowu] na wieki, poślubię przez sprawiedliwość i prawo, przez miłość i miłosierdzie. Poślubię cię sobie przez wierność, a poznasz Pana.” (Oz 2,21-22)
Zaręczynom towarzyszy niezmierzona ekscytacja. Uczucie miłości wznosi się coraz wyżej im bliżej jest do zaślubin. Wzajemny podziw, pełne pasji pożądanie i nieskażona radość wypełniają serce przyszłej panny młodej i narzeczonego. Doświadczają szczególnej mieszanki świeżości, niewinności i nadziei na przyszłość. Są tak skupieni na sobie nawzajem, że otoczenie wydaje się zanikać. Drzwi do bezkresnej miłości są przed nimi szeroko otwarte.
Bóg obiecał zaręczyć się z Izraelem w chwili, gdy zachowywał się jak prostytutka. Jego zazdrosna miłość prowadzi do tego, że wszystko staje się nowe. Jego zawzięta miłość, na którą nie zasłużyli, zmieniła przyszłość Izraela. Bóg nie potępia swojej Oblubienicy. Chce ją mieć dla siebie na własność, wolną od wszystkich innych kochanków. Nie jest ani odrzucona ani wykluczona. Izrael jest umiłowany i tak, umiłowany na zawsze!
Bóg wyraża swoje emocje względem Izraela językiem zaręczyn. Nie jest znudzony ani utrudzony. Nie traktuje swojego przymierza niechętnie z poczucia obowiązku. Wciąż płonie pasją względem swojej Oblubienicy. Jego niezwyciężona miłość pokonuje wszelkie łamiące serce rozczarowania. Izrael jest tak cenny dla Niego. Nie pozwoli mu odejść. Nie pozwoli by był uwiedziony przez obcego. Wprowadzi ją w swój świat sprawiedliwości, trwałej miłości i miłosierdzia. Izrael zostanie przemieniony i pozna Jego. Niezależnie od przeszłości Bóg otwiera świetlistą przyszłość dla umiłowanego Izraela.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy twoje święte imię. Dziękujemy Ci za twoją wieczną miłość do Izraela. Dziękujemy Ci że pozwoliłeś nam zrozumieć Twoje uczucia do Izraela. Wyrażasz swoja gorliwą miłość w najsilniejszych dla ludzkiego serca emocjach.
Modlimy się o Żydów, szczególnie o tyc, którzy myślą, że może odeszli już za daleko do Ciebie. Pozwól im poznać kim jesteś. Pozwól im poznać Twoje serce względem nich. Pozwól im zobaczyć, że Ty gotów jesteś napisać nową historię w nimi, i że z Tobą mają pełną światła przyszłość.
Udziel współczucia i odwagi Ciału Mesjasza na całym świecie, aby dzielili się z nimi dobrą nowiną o Twoim charakterze. Wzbudź wielu wiernych świadków pośród ludu żydowskiego.
W imieniu Jezusa. Amen.
DZIEŃ 3
DELIKATNY JAK MATKA WZGLĘDEM SWEGO DZIECKA.
„Mówił Syjon: Pan mnie opuścił, Pan o mnie zapomniał. Czyż może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta, która kocha syna swego łona? A nawet, gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie. Oto wyryłem cię na obu dłoniach, twe mury są ustawicznie przede Mną.(Iż 49,14-16)
Bóg wyraża swoją niezmienną miłość względem Jerozolimy jednymi z najsilniejszych uczuć jakich doświadcza ludzkie serce. Matka nie może zapomnieć o swoim niemowlęciu. Nie może pozostać obojętna na jego głód i płacz. Nawet gdyby kobieta nie troszczyła się o dziecko swego łona, Bóg nigdy nie zapomni o Syjonie. On go kocha z delikatnością i przywiązaniem kochającej matki.
Bóg wyrył Jerozolimę na swojej dłoni. Syjon i przez rozciągnięcie Izrael, jest wypisany na Jego dłoniach. Ta deklaracja nabiera pełnego znaczenia w świetle przebitych dłoni Mesjasza na Golgocie.
Jezus umarł najpierw (ale nie tylko) za zgubione owce z domu Izraela. Mury Jerozolimy są nieustannie przed Nim. Izrael jest w centrum Jego uwagi i troski.
Odciski palców i linie dłoni są niepowtarzalne dla każdej osoby. Można je wykorzystać by zidentyfikować kogoś z dokładnością. Syjon jest w Bożym sercu. On związał go ze sobą. Jego miłość do Jerozolimy opisuje kim On jest i objawia Jego tożsamość. Bóg wyrył Izrael na swoich dłoniach. Bóg i Izrael są nierozłączne.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Wychwalamy Ciebie za Twoją nieustającą delikatność i troskę o Syjon. Związałeś siebie z Izraelem. Jerozolima przyciąga całą Twoją uwagę. Jej mury są nieustannie przed Twoimi oczami. Nie zapomnisz jej nigdy. Związałeś ją z sobą na zawsze.
Daj nam objawienie miejsca, jakie zajmuje Izrael w Twoim sercu. Pokaż Ciału Chrystusa jak ważny jest Syjon w twoich oczach. Prowadź nas do dojrzałej miłości, chcemy kochać Ciebie i kochać synów Izraela, których ty tak głęboko kochasz. Chcemy poznać Ciebie jako Boga, który kocha gorliwie Jerozolimę. Twoja miłość do niej objawia Twój charakter. Pomóż nam lepiej poznać Twoje serce.
W imieniu Jezusa. Amen.
DZIEŃ 4
IZRAEL JEST MOIM SYNEM
„A ty wtedy powiesz do faraona: To mówi Pan: Synem moim pierworodnym jest Izrael. Mówię ci: Wypuść mojego syna, aby mi cześć oddawał; bo jeśli zwlekać będziesz z wypuszczeniem go, to Ja ześlę śmierć na twego syna pierworodnego.” (Wj 4,22-23)
Bóg ogłasza, że Izrael jest Jego pierworodnym synem. W tym czasie synowie Jakuba rozmnożyli się tworząc naród. Bóg mówi, że jest Ojcem narodu Izraela. Nie mówi o pojedynczych osobach ale o całym ludzie. Niemniej jednak jego ojcowska relacja względem tak dużego ludu nie jest ani bezosobowa ani na dystans. Bóg kreśli porównanie pomiędzy swoim pierworodnym synem i synem pierworodnym Faraona.
Podobnie jak ojciec sprzeciwia się łobuzom z sąsiedztwa i nie pozwala by jego dzieci cierpiały kolejne znęcanie, Bóg sprzeciwia się Faraonowi. Bóg nie toleruje wykroczeń względem Jego syna – syna Jakuba – ani chwili dłużej. Występuje przeciwko przelewaniu niewinnej krwi. Kładzie kres morderczej polityce króla Egiptu. Mówi „dość już ludobójstwa!” Dość mordowania Mojego pierworodnego Syna – potomków Mojego przyjaciela Abrahama! Jeśli będziesz dalej to robił, Ja zabije twojego syna, twojego pierworodnego! Doświadczysz tego, czego Ja doświadczam, kiedy ich źle traktujesz!”
Faraon musiał się nauczyć, że kiedy atakuje Izrael, musi spotkać się z Bożym gniewem. To, co dziej się z Izraelem jest dla Boga bardzo osobiste. To nie jest Jego biznes, to Jego rodzina! Bóg powstaje by chronić i bronić Swojego pierworodnego syna.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Wielbimy Ciebie za Twoja ojcowską miłość do Izraela. Dziękujemy Ci, że powstajesz i bronisz swojego pierworodnego syna. Dziękujemy Ci za to, że sprzeciwiasz się tym, którzy uciskają Twój lud. Jesteś dobrym Ojcem dla Izraela.
Modlimy się o Ciało Mesjasza by przyjęło Izrael jako Bożego pierworodnego syna i uznało, że nikt nie może zastąpić jego miejsca. Modlimy się, aby kościół na świecie uznał, że jest gałęzią – nie korzeniem- i że został wszczepiony w drzewo oliwne Izrael.
Modlimy się, aby Kościół stanął z dziećmi Izraela a nie przeciwko nim. Modlimy się by wierzący na świecie stanęli w zgodzie z Bożą wolą dla narodu Izraela. Modlimy się, aby Ciało Chrystusa stanęło mocno przeciwko antysemityzmowi we wszelkiej formie.
W imieniu Jezusa. Amen.
DZIEŃ 5
JAK OJCIEC NIOSĄCY SWEGO SYNA
„Pan, Bóg wasz, który idzie przed wami, będzie za was walczył, podobnie jak uczynił w Egipcie na waszych oczach. Widziałeś też i na pustyni: Pan niósł cię, jak niesie ojciec swego syna, całą drogę, którą szliście, aż dotarliście do tego miejsca. Jednak mimo to nie ufaliście Panu, Bogu waszemu, idącemu przed wami w drodze, by wam szukać miejsca pod obóz – nocą w ogniu, by wam oświetlać drogę, a za dnia w obłoku.” (Pwt. 1,30-33)
Bóg wyraża swoją miłość do Izraela obrazem Ojca troszczącego się o swego syna. Bóg jest dla Izraela wszystkim tym, czym jest dobry ojciec dla swego syna. Bóg wskazuje drogę. Nie posyła swoich dzieci by błądziły bez nadziei po pustyni życia. Bóg zapewnia wskazówki i kierunek swojej rodzinie. Walczy o swoje dzieci. Działa jak ojciec, nie pozostawia ich bezbronnych. Czuwa by nikt ich nie zaatakował. Niesie swojego pierworodnego syna na swoich ramionach kiedy ten nie ma już siły iść przez pustynię. Dzwiga słabości swego ludu. Bóg idzie przed Izraelem, wyszukując dla niego miejsca na obóz. Idzie przed nim by przygotować bezpieczne miejsce na odpoczynek. Wyraża swoją ojcowską troskę względem Izraela w każdy możliwy sposób, objawiając przy tym swoje emocje.
Bóg jest tak blisko Izraela. Idzie z nim i dzieli z nim okoliczności. Jak ojciec, nie jest ani obojętny ani zdystansowany. Jest przeciwieństwem nieobecnego ojca. Aktywnie angażuje się w życie i podróż Izraela. Wciąż wnosi swój pozytywny i pomocny wkład.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Wychwalamy Ciebie za to, że ukazujesz swoją ojcowską miłość do Izraela w tak praktyczny sposób. Twoja troska objawia jaki jesteś. Ty pragniesz aktywnie angażować się w życie swoich dzieci, Izraela. Pomagasz strudzonym. Bronisz słabych. Idziesz przed swoim ludem i pokazujesz drogę. Z radością idziesz z nimi i otaczasz ich swoim bezpieczeństwem. Kiedy odrzucają Twoją pomocną dłoń, to łamie to Twoje serce. Zasmucasz się, kiedy nie chcą z Tobą iść,
Objaw siebie Żydom. Pomóż im poznać, że pragniesz relacji ojciec-syn, ojciec-córka z nimi. Pokaż im, że Jezus Mesjasz jest jedyną drogą do Ciebie, że On jest miejscem dostępu do Twojego ojcowskiego serca. Pomóż im zobaczyć, że mogą przystąpić do intymnej relacji z Tobą poprzez wiarę w Mesjasza.
Niech Ciało Chrystusa pozna Twoje delikatne serce dla Izraela. Pokaż nam jak bardzo kochasz swojego pierworodnego syna. Udziel Swojej miłości do Izraela do naszych serc.
W imieniu Jezusa. Amen.
DZIEŃ 6
IZRAEL JEST BOŻYM DZIEDZICTWEM
„Bo Jego lud jest własnością Pana, dziedzictwem Jego wydzielonym jest Jakub. Na pustej ziemi go znalazł, na pustkowiu, wśród dzikiego wycia, opiekował się nim i pouczał, strzegł jak źrenicy oka. Jak orzeł, co gniazdo swoje ożywia, nad pisklętami swoimi krąży, rozwija swe skrzydła i bierze je, na sobie samym je nosi – tak Pan sam go prowadził, nie było z nim boga obcego.” (Pwt. 32,9-12)
Izrael jest Bożą własnością. Jakub jest Jego dziedzictwem. Jaki wyraz wartości i uznania! Cóż za deklaracja przynależności!
Często powtarzamy, że Bóg jest naszym działem, naszym dziedzictwem i jest to prawda. Postrzegamy Go jako najwspanialszy dar ze wszystkich, przewyższający wszelkie błogosławieństwo i nagrody wieczne przeznaczone dla nas. Tutaj Izrael jest dziedzictwem Boga. Jakub jest bogactwem Boga tak, jak dzieci są ubogacają swoich rodziców. Izrael jest skarbem podobnie jak dzieci są najcenniejszym skarbem dla swojej matki i ojca. Co za wspaniałe zapewnienie znaczenia w Bożych oczach.
Bóg wyraża swoja miłość do Izraela obrazem orła troszczącego się o swoje młode. Tylko dzięki Jego uważnej trosce Jakub przetrwał trudy pustyni. Bóg otoczył Izraela swoją ochroną. Troszczył się o niego i strzegł go jak źrenicy swego oka. Izrael, jak źrenica oka, jest bardzo osobisty, wrażliwy i cenny dla Boga. Jakichkolwiek trudów doświadcza Izrael, natychmiast dotyka to Pana.
Podobnie jak orzeł szkolący swoje młode do lotu, czuwający nad nimi i asekurujący na każdym kroku, Bóg uczy Izrael zaufania i podążania za Nim. Z cierpliwością zapewnia im siłę i wsparcie za każdym razem kiedy Jakub jest w potrzebie. Nie pozwoli by Izrael upadł lecz łapie go i unosi na swoich skrzydłach.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Wychwalamy Cię za Twoja miłość do Izraela. Dziękujemy Ci, że pozwalasz nam poznać, że Jakub jest Twoim dziedzictwem i synowie Izraela są tek cenni dla Ciebie. Dziękujemy Ci, że pokazujesz nam jak bardzo troszczysz się o nich i uważnie czuwasz nad nimi. Dziękujemy, że wszczepiłeś nas w drzewo oliwne Izraela poprzez Jezusa Mesjasza, czyniąc nas też Twoim dziedzictwem.
Niech Ciało Chrystusa pozna, że Izrael jest źrenicą Twego oka. Udziel zrozumienia wierzącym i obdarz ich Twoimi emocjami. Podziel się swoim sercem z Twoim Kościołem. Prowadź nas do miejsca, w którym otoczymy Żydów miłością i modlitwą, abyśmy kiedy będzie ku temu okazja, powstali i stanęli za nimi w trudnych chwilach.
W imieniu Jezusa. Amen.
DZIEŃ 7
DOBRY PASTERZ IZRAELA
„Podobnie jak pasterz pasie On swą trzodę, gromadzi ją swoim ramieniem, jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie.” (Iz 40,11)
Bóg ukazany jest tutaj jako dobry i łagodny pasterz, który delikatnie obchodzi się z Izraelem. Jego zachowanie z łatwością zrozumiane byłoby przez większość ludzi w Izraelu, gdyż większość była pasterzami. Ten obraz był bardzo bliski ich codzienności. Mogli „zobaczyć” serce pasterza względem jego owiec na podstawie jego postępowania. Wiedzieli, że każdy z tych gestów wskazywał w głębi duszy cierpliwość, łagodność i troskę.
Pasterz Izraela troszczy się o wszystkich, ale w szczególności względem tych najmniejszych. Szczególnie opiekuje się słabymi. Nie popycha bezbronnych; nosi je na rękach. Bóg zachęca, chroni i pociesza Izrael w czasie trudu. Nie pomija bezbronnych i słabych. Bierze więcej na siebie, aby poradziły sobie w trudnych sytuacjach. Bóg nosi ich słabości. Serce przywódcy odzwierciedla się w tym jak traktuje tych najmniejszych. Bóg w pismach ukazuje piękno swego charakteru. On jest pokorny, łagodny, cichy i uniżony.
„Szczęśliwy lud, którego Bogiem jest Pan – naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie.” (Ps. 33,12)
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Chwalimy Ciebie, Dobry Pasterzu. Dziękujemy Ci za Twoją troskę o dzieci Izraela. Ukazujesz swój charakter w tym, jak łagodnie postępujesz z tymi najmniejszymi Izraelem. Słabych przyjmujesz w swoich ramionach i nosisz blisko przy swoim sercu. Twoja troska objawia kim jesteś.
Modlimy się o naród żydowski. Otwórz ich oczy Panie na Twoją czułość. Pozwól im zobaczyć Ciebie we właściwy sposób. Obal kłamstwa, które zniekształcają Twoje oblicze. Pozwól im spojrzeć na Ciebie jak na Dobrego Pasterza. Pozwól im zobaczyć Ciebie jako Ojca, który posłał Jezusa Mesjasza, by reprezentował Ciebie w ciele. Pociągnij ich do Twego Syna, przyciągnij ich do Twego serca.
W imieniu Jezusa. Amen.
Tydzień 2
Medytujemy nad przymierzami jakie Bóg zawarł z Izraelem.
Dzień 8
BÓG USTANOWIŁ WIECZNE PRZYMIERZE Z IZRAELEM,
„Rozmnożę więc ciebie nad miarę i wywiodę z ciebie narody, i królowie pochodzić będą od ciebie.”
Rdz 17, 7
„Na to rzekł Bóg: Nie! Ale żona twoja Sara urodzi ci syna i nazwiesz go imieniem Izaak, a Ja ustanowię przymierze moje z nim jako przymierze wieczne dla jego potomstwa po nim.”
Rdz 17, 19
Bóg zawarł umowę ze swoim przyjacielem Abrahamem. Ustanowił wieczne przymierze z nim i z jego potomkami, w którym obiecał, że będzie ich Bogiem. Przymierze to przeszło na Izaaka a Izmael otrzymał błogosławieństwo jako syn Abrahama.
Bóg związał się z synami Izraela w bardzo wyjątkowy sposób. Stał się ich Bogiem a oni stali się Jego ludem na wieki. Jego przymierze jest czerwoną nicią w Jego historii z nimi. Jego wierność obietnicom przymierza jest odpowiedzią na pytanie dlaczego Bóg ratował i kochał swój lud nawet wtedy, gdy ci go odrzucali i się przeciw Niemu buntowali. Jego dyscyplina jest ważną częścią Jego wierności. Bóg nie pozwoli im zbłądzić nie przywołując ich do siebie. On za nimi podąża i bezustannie oferuje im nowy początek za każdym razem, gdy uparcie trwali w nieposłuszeństwie. Nawet, jeśli Bóg tymczasowo używa rózgi sądu wobec Izraela to wciąż na nowo wyczekuje z otwartymi rękami ich powrotu do siebie.
MODLITWA
Nasz Ojcze
Błogosławimy Twoje święte imię. Chwalimy Cię za Twoje wieczne przymierze z Izraelem. Jesteśmy wdzięczni za Twoją wierność z pokolenia na pokolenie. Byłeś i jesteś lojalny wobec Izraela. Możemy polegać na Twojej wierności wobec nas gdyż jesteśmy częścią nowego przymierza. Nigdy z nas nie zrezygnujesz. Uwielbiamy Cię.
Otwórz oczy całego kościoła na Twoje wieczne przymierze z Izraelem. Niech Ciało Chrystusa zobaczy, że synowie Jakuba mają wyjątkowe miejsce w Twoim sercu ze względu na przymierze z Twoim przyjacielem Abrahamem. Inspiruj wierzących do modlitwy za tych, których Ty kochasz.
Ucz nas odbierać dyscyplinowanie Izraela jako manifestację Twojej wierności. Pomóż nam właściwie interpretować Twoje postępowanie z ludem przymierza. Pozwól nam zobaczyć, że Ty podążasz za nimi przez wszystkie pokolenia.
W imieniu Jezusa. Amen.
Dzień 9
JA JESTEM – BÓG ABRAHAMA, IZAAKA I JAKUBA. TO JEST MOJE IMIĘ NA WIEKI.
„Wtedy rzekł Pan Bóg do kobiety: Dlaczego to uczyniłaś? I odpowiedziała kobieta: Wąż mnie zwiódł i jadłam.
Wtedy rzekł Pan Bóg do węża: Ponieważ to uczyniłeś, będziesz przeklęty wśród wszelkiego bydła i wszelkiego dzikiego zwierza. Na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni życia swego!
I ustanowię nieprzyjaźń między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem; ono zdepcze ci głowę, a ty ukąsisz je w piętę.”
Wj 3, 13-15
Bóg określa siebie jako „Jestem, który Jestem.” On jest tym, który istnieje, jest absolutem, nigdy nie zmieniającym się, wiecznym bytem. On jest Stwórcą wszystkiego, co istnieje. On definiuje się Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. On jest tym, który się im objawił i zawarł z nimi przymierze. Bóg podsumowuje przedstawienie siebie stwierdzeniem: „To jest moje imię na wieki.”
Biorąc pod uwagę bezpośrednią bliskość w tekście, słowo „to” odnosi się zarówno do imienia „YHWH” jak i do imion „Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba.”
Bóg chce być znany jako ten, którego nikt, oprócz Niego samego nie jest w stanie zdefiniować – „JESTEM, KTÓRY JESTEM” lub „YHWH.” Jednak, decyduje się być utożsamiany przez relację ze swoimi przyjaciółmi przymierza. Stwórca wszechrzeczy, Bóg wszechświata chce być rozpoznawany na zawsze jako Bóg, który zaprzyjaźnił się z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem i zawarł z nimi przymierze. Ten fragment pokazuje jak Bóg ceni relacje i szanuje swoje przymierze z tymi, których uczynił na swoje podobieństwo.
Bóg ani nie jest „nie dającym się poznać Stwórcą” ani „nieokreślonym Nadrzędnym Bytem.” Jego przymierze z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem czyni drogę tym, którzy szukają żywej relacji ze swoim Stwórcą. On objawił się swoim przyjaciołom i chce być poznany przez swojego Syna, Jezusa Mesjasza.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Uwielbiamy Cię, wielki „JA JESTEM.” Chwalimy Cię za to, że dałeś się poznać Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi. Dziękujemy Ci, że zawarłeś z nimi przymierze. Dziękujemy Ci, że rozsławiłeś swoje imię na wieki: YHWH, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka, Bóg Jakuba. Dziękujemy Ci za ostateczne objawienie siebie w osobie swojego Syna, Jezusa.
Modlimy się, abyś obudził w narodzie Izraela świadomość, że należą do Ciebie i że jesteś ich Bogiem na wieki. Modlimy się, aby poznali swoją tożsamość i powołanie, aby być Twoimi. Modlimy się, aby powrócili do Ciebie i porzucili wszelkie własne próby definiowania siebie.
Modlimy się, aby kościół na świecie zrozumiał, że korzenie naszej wiary sięgają Twojego przymierza z Izraelem. Pozwól nam zobaczyć nowe przymierze jako część Bożej odkupieńczej historii, którą On zaczął z patriarchami.
W imieniu Jezusa. Amen.
Dzień 10
ONI ZOBACZYLI BOGA IZRAELA.
„I wstąpił Mojżesz i Aaron, Nadab i Abihu oraz siedemdziesięciu ze starszych Izraela na górę, i ujrzeli Boga Izraela, a pod jego stopami jakby twór z płyt szafirowych, błękitny jak samo niebo.” Wj 24, 9-11
Bóg objawił siebie zaraz po zawarciu przymierza ze swoim ludem na Górze Synaj. W tym niezwykłym doświadczeniu, określił siebie jako Boga Izraela. On chce dać się poznać jako Bóg Izraela. Stwórca wszechświata, Wszechmogący, JESTEM, KTÓRY JESTEM decyduje się nieść imię swojego ludu. Jaka niezwykła pokora! Jaka potężna deklaracja jedności! Jaka zadziwiająca manifestacja miłości!
Bóg, ze względu na miłość, bierze imię swojego ludu w taki sam sposób, w jaki oblubienica przyjmuje imię swojego oblubieńca przez związek małżeński. Przez przymierze, Bóg i Izrael stają się jedno, jak mąż i żona. Nie ma dwóch, jest Jedno. Boże przeznaczenie i przeznaczenie Izraela są połączone na wieki.
Ta historia mówi o Bożym charakterze. On nie obawia się wziąć nas takimi, jakimi jesteśmy, z powodu miłości. Bóg jest gotowy – poprzez przymierze – związać się z ludzkością. On zademonstrował to w pełni przez swojego Syna Jezusa, który dzielił z nami człowieczeństwo po to, by odziać nas w swoją boską chwałę.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Chwalimy Cię, Stwórco wszystkich rzeczy, za to, że dałeś się nam poznać jako Bóg Izraela. Dziękujemy Ci, że pokazałeś nam wielkość Twojej miłości do Izraela i przez to również dla nas. Twoje pragnienie by być w partnerstwie z nami poprzez przymierze wykracza poza nasze zrozumienie, ale nasze serca przyjmują Twoją niezwykłą, oferowaną nam miłość.
Modlimy się, abyś obdarzył nas głębszym objawieniem Twoich przymierzy. Pokaż nam moc Twoich obietnic wynikających z przymierza z Izraelem i poucz nas jak je uszanować. Otwórz oczy naszego serca, abyśmy mogli zobaczyć jak wierny jesteś swoim przymierzom. Ucz nas jak w nich chodzić.
Pozwól Twojemu kościołowi na całym świecie wyraźnie zobaczyć, że kocha on Boga Izraela i podąża za Mesjaszem Izraela (Mk 12, 29-30).
W imieniu Jezusa. Amen.
Dzień 11
BÓG DOCHOWUJE WIERNOŚCI PRZYMIERZOM Z JAKUBEM I DAWIDEM.
„I doszło Jeremiasza słowo Pana tej treści: Czy nie zauważyłeś, co mówi ten lud: Dwa rody, które Pan wybrał, już odrzucił, i jak gardzą moim ludem, że w ich oczach już nie jest ludem? Tak mówi Pan: Jak pewne jest, że ode mnie pochodzi przymierze z dniem i nocą i że Ja ustanowiłem prawa niebios i ziemi, tak pewne jest, że nie odrzucę potomstwa Jakuba i Dawida, mojego sługi, i będę spośród jego potomstwa wybierał władców nad potomkami Abrahama, Izaaka i Jakuba, Albowiem odmienię ich los i ulituję się nad nimi.” Jr 33, 23-26
Odrzucenie lub zastąpienie Izraela nie jest nowym tematem. Intensywność Bożego sądu nad Izraelem na przestrzeni wieków sprawiło, że wielu zastanawiało się czy Bóg nadal był w przymierzu z Izraelem. Wygnanie, pierwsze zburzenie Jerozolimy i brak króla na tronie Dawida zapoczątkowały kryzys wiary pośród ludzi. Czy te dramatyczne wydarzenia mogły wskazywać na koniec Bożego przymierza z powodu mnogości grzechów Jego ludu?
Bóg odnosi się do tej kwestii przez proroka Jeremiasza. Napomina swój lud, który mówi, że Pan odrzucił rody Jakuba, Izraela i Dawida – królewską linię. Bóg potwierdza swoje przymierze z dwoma rodami, które wybrał.
Pan używa mocnego języka. Jego przymierza z nimi są tak mocne jak kosmiczny porządek świata. On nie odrzuci ich dopóki istnieją dzień i noc. Bóg zachowa dla nich miłosierdzie tak długo, jak utrzymuje się stały porządek na niebie i na ziemi. Bóg ustanowił niezmienne kosmiczne prawa widoczne w stworzonym porządku. Podobnie Jego przymierza z Izraelem i Dawidem są nieodwołalne. Izrael pozostanie pierworodnym synem Boga a syn Dawida – Jezus – zasiądzie na mesjańskim tronie w Jerozolimie na wieki.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Dziękujemy Ci za Twoją wierność przymierzom z Izraelem. Jesteś wierny swojemu słowu. Jesteś wierny swoim obietnicom. Zawsze dochowujesz wiary swojej części przymierzy, które ustanowiłeś ze swoim ludem.
Modlimy się, aby naród żydowski wrócił do Twoich przymierzy, by zobaczył Twoją wierność pomimo wszystkich tragedii jakich doświadczyli i aby zobaczyli Ciebie, takim jakim naprawdę jesteś.
Modlimy się, abyś dał nam głębsze zrozumienie Twoich przymierzy. Daj nam się poznać jako Bóg dochowujący wierności przymierzom. Zakotwicz naszą wiarę w solidnych fundamentach Twoich przymierzy tak, abyśmy byli niezachwiani kiedy wszystko zacznie ulegać potrząsaniu.
I imieniu Jezusa. Amen.
Dzień 12
PRZYMIERZE BOGA Z DAWIDEM
„Oto idą dni, mówi Pan, gdy spełnię dobrą obietnicę, którą wypowiedziałem o domu Izraela i o domu Judy. W owych dniach i w owym czasie sprawię, że prawdziwa latorośl wyrośnie Dawidowi. Będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość na ziemi. W owych dniach Juda będzie wybawiony, a Jeruzalem będzie bezpiecznie mieszkać. Oto imię, którym je będą nazywać: Pan sprawiedliwość nasza.” Jr 33, 14-17
Bóg jest wierny w spełnieniu tej dobrej obietnicy, którą złożył domowi Izraela i domowi Judy. Tą dobrą obietnicą jest Latorośl wyrastająca Dawidowi, a dosłownie nadchodzący Mesjasz. Jezus został posłany przez Ojca, aby wypełnić tą obietnicę daną Izraelowi. Kiedy Jezus wykona prawo (sądy) i ustanowi sprawiedliwość na ziemi, Bóg wybawi Judę i Jerozolima będzie mieszkać bezpiecznie.
Zachariasz, ojciec Jana Chrzciciela, podsumował pojawienie się Jezusa słowami: „Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, że nawiedził swój lud i dokonał jego odkupienia i wzbudził nam mocnego Zbawiciela w domu Dawida, sługi swego, jak od wieków zapowiedział przez usta świętych proroków swoich, wybawienie od wrogów naszych i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą, litując się nad ojcami naszymi, pomny na święte przymierze swoje.” (Łk 1, 68-72).
Cała ta historia dotyczy ludzi, którzy są w przymierzu z Bogiem. Dom Izraela i dom Judy, król Dawid i jego tron, oraz wybawienie Judy i Jerozolimy są w centrum Bożej obietnicy. Syn Dawida będzie zasiadał na tronie w Jerozolimie. Król królów będzie panował z tego miasta. Nadchodzący Mesjasz jest częścią historii Izraela. Wszystkie Boże obietnice koncentrują się na Jezusie i wskazują na Jezusa. Izrael i Jerozolima nie są usunięte na drugi plan ani nie są tylko przeszłą rzeczywistością. Bóg planuje wywyższyć swojego Syna w kontekście relacji z Izraelem. Narody zbawione przez Jezusa dołączają do przymierzy i obietnic Izraela.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię.
Chwalimy Cię za Twoje przymierze z domem Izraela i z domem Judy oraz za Twoją wierność obietnicom złożonym Izraelowi.
Dziękujemy Ci za Jezusa, Latorośl sprawiedliwości, zrodzonego w domu Dawida. Oczekujemy z tęsknotą by zaprowadził prawo i sprawiedliwość na świecie panując z Jerozolimy. Pragniemy zobaczyć jak Jerozolima zostaje nazwana PAN NASZA SPRAWIEDLIWOŚĆ. Modlimy się, aby kościół na całym świecie zrozumiał, że kwestia Izraela jest wciąż aktualna ze względu na Twoją wierność przymierzom.
Pokaż kościołowi, że Izrael będzie odgrywał centralną rolę w wydarzeniach czasów ostatecznych ponieważ Jezus jest Mesjaszem Izraela jak i Zbawicielem narodów. Modlimy się, abyś otworzył oczy narodowi żydowskiemu tak, żeby rozpoznał w Jezusie Mesjasza, na którego czekają. Modlimy się, abyś powołał i posłał więcej posłańców do Izraela z dobrą nowiną. Modlimy się, abyś umocnił i namaścił tych, którzy już głoszą narodowi żydowskiemu ewangelię pokoju (Rz 10, 14-15).
W imieniu Jezusa. Amen.
Dzień 13
NOWE PRZYMIERZE BOGA Z IZRAELEM
„Oto idą dni – mówi Pan – że zawrę z domem izraelskim i z domem judzkim nowe przymierze. Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, gdy ich ująłem za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi egipskiej, które to przymierze oni zerwali, chociaż Ja byłem ich Panem – mówi Pan –
Lecz takie przymierze zawrę z domem izraelskim po tych dniach, mówi Pan: Złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu. Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.
I już nie będą siebie nawzajem pouczać, mówiąc: Poznajcie Pana! Gdyż wszyscy oni znać mnie będą, od najmłodszego do najstarszego z nich – mówi Pan – odpuszczę bowiem ich winę, a ich grzechu nigdy nie wspomnę.”
Jr 31, 31-34
Bóg ustanawia nowe przymierze z domem Izraela i z domem Judy. Chociaż narody otrzymały przywilej wszczepienia w to przymierze, początkowo to nie one były pierwszymi jego uczestnikami. One zostały włączone w przymierze synów Jakuba. Nowe przymierze, o którym Jezus mówił w czasie Ostatniej Wieczerzy nie było w pierwszej kolejności darem dla Kościoła, ale było obietnicą – deklarowaną już w Starym Testamencie – złożoną dzieciom Izraela.
Nowe przymierze nabiera pełnego znaczenie, kiedy patrzymy na niego z perspektywy przymierza Mojżeszowego. Bóg obiecuje nowy sposób trwania w relacji z Nim po tym, jak Izrael zawiódł na polu wykonywania nakazów prawa. Bóg nie porzucił swojego ludu ale też nie zrezygnował ze sprawiedliwości swojego prawa. On zachowuje oba. Bóg nie zastępuje swojego ludu innym, ani nie rezygnuje z pragnienia, by wiedli oni sprawiedliwe życie. Bóg czyni nową rzecz: On zapewnia więcej źródeł, by uzdolnić Jego lud do życia w sprawiedliwości przed Nim (Rz 8, 4).
Bóg deklaruje, że ustanowi nową relację opartą na przebaczeniu grzechów – na dziele Jezusa. Rozprawiając się nieprawością i łamiąc moc grzechu, Bóg potwierdza, że dom Izraela będzie znał go od wewnątrz – przez dzieło Ducha Świętego. Bóg gwarantuje, że wypisze swoje prawa na ich sercach i że On będzie ich Bogiem.
MODLITWA
Nasz Ojcze.
Niech będzie błogosławione twoje imię.
Chwalimy Cię, że ustanowiłeś nowe przymierze z domem Izraela. Uwielbiamy Cię za Twoją łaskawość, że zaopatrzyłeś człowieka we wszelkie środki, aby mógł Być Ci posłuszny.
Dziękujemy Ci, że pozwoliłeś wierzącym z narodów być częścią tego wspaniałego przymierza. Wielbimy Cię, że ustanowiłeś przebaczenie jako podstawę relacji z Tobą. Nie jesteśmy potępieni. Dałeś nam nadzieję, że nasza relacja z Tobą nie kończy się z powodu grzechu. Dziękujemy Ci, że mamy przebaczenie grzechów ze względu na ofiarę Twojego Syna.
Dziękujemy Ci za Twojego Świętego Ducha, który uzdalnia nas do świętego życia przed Twoimi oczami. Otwórz oczy ludu żydowskiego. Pozwól im zobaczyć, że nowe przymierze należy do nich. Pozwól im rozpoznać, że nadchodzący Jezus, Baranek Boży, który gładzi grzechy świata, przemieni wszystko w relacji z nimi.
Pozwól im usłyszeć słowa: „Przyjdźcie do mnie! Moje jarzmo jest lekkie, a brzemię słodkie!”
W imieniu Jezusa. Amen.
Dzień 14
BOŻE DARY I POWOŁANIE SĄ NIEODWOŁALNE.
„A żebyście nie mieli zbyt wysokiego o sobie mniemania, chcę wam, bracia, odsłonić tę tajemnicę: zatwardziałość przyszła na część Izraela aż do czasu, gdy poganie w pełni wejdą, i w ten sposób będzie zbawiony cały Izrael, jak napisano: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel i odwróci bezbożność od Jakuba.
A to będzie przymierze moje z nimi, gdy zgładzę grzechy ich.
Co do ewangelii, są oni nieprzyjaciółmi Bożymi dla waszego dobra, lecz co do wybrania, są umiłowanymi ze względu na praojców.
Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże.”
Rz 11, 26-29
Cały Izrael będzie zbawiony! Co za potężne stwierdzenie! Zbawienie całego Izraela jest częścią Bożego przymierza z nimi. Bóg zapewnia, że wszyscy będą zbawieni, nie tylko resztka. To jest szczególna obietnica dla Izraela, która jest częścią Bożego przymierza; nie wszystkie narody będą całe zbawione.
Bóg nie zrezygnował ze swojego pierworodnego ludu. On jest wierny na zawsze swojemu przymierzu z nimi. On wie, że końcowy rezultat będzie chwalebny. Bóg przygotował najbardziej emocjonalne pojednanie w historii między Izraelem a Jego Synem, Jezusem i mające po tym nastąpić niezwykłe zbawienie! Izrael zobaczy tego, którego przebodli (Zach 12, 10). Apostoł Paweł stwierdza, że oni są tymczasowo wrogami ewangelii, ale co do wybrania są umiłowanymi. Ich sprzeciw nie odwołuje Bożego suwerennego wyboru. Izrael pozostaje umiłowanym wybranym ze względu na jego ojców. Dary i powołanie Boże dla Izraela są nieodwołalne ponieważ Jego przymierza są wieczne. Niewiara i niewierność Izraela nie odwołują jego darów i powołania. Ta obietnica odnosi się oryginalnie i w pierwszej kolejności do Izraela a nie jakiegokolwiek pastora w kryzysie.
Pewność zbawienia Izraela na koniec historii nie powinna zwieść kościoła w sidła bezczynności. Konieczne jest głoszenie ewangelii Żydom nawet jeśli początkowo nie jest to mile przez nich przyjmowane. Ważne jest, by modlić się o ponadnaturalne objawienie Jezusa dla nich, o wizje i anielskie nawiedzenia. Jest wiele świadectw, że, podobnie jak w świecie muzułmańskim, wielu Żydów zostaje przyciąganych do Mesjasza przez sny i ponadnaturalne doświadczenia. (Zauważ: w tym fragmencie apostoł Paweł odwołuje się do Iz 59, 20-21 i Jeremiasza 31, 31-34.)
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Chwalimy Cię za gwarancję zbawienia całego Izraela na koniec historii.
Uwielbiamy Cię za Twoją wierność swoim przymierzom. Radujemy się, że przygotowałeś pojednanie Izraela ze swoim Synem, Jezusem.
Kochamy Cię za to, że nie zrezygnowałeś z Izraela mimo jego nielojalności i niewiary. To daje nam nadzieję dla naszego własnego życia i śmiałość, by modlić się o naród żydowski. Modlimy się o zbawienie całego Izraela. Modlimy się, aby obecne pokolenie zobaczyło, co Jezus dla nich dokonał, by przyjęło przebaczenie za swoje grzechy i zostało zbawione.
Modlimy się, abyś posłał pracowników na żniwo w Izraelu. Modlimy się, abyś wzmocnił i namaścił mesjańską resztkę w Izraelu, która spotyka się z dużą presją za głoszenie ewangelii swoim rodakom. Modlimy się, aby Ciało Chrystusa zrozumiało dary i powołanie Boże dla Izraela.
Modlimy się, aby kościół na całym świecie rozpoznał, że są one nieodwołalne i by wyciągnął właściwe wnioski co do swojej relacji z Izraelem.
W imieniu Jezusa. Amen.
TYDZIEŃ 3
Będziemy medytować nad Bożą miłością do Jerozolimy.
Dzień 15
BÓG WYBRAŁ JEROZOLIMĘ JAKO MIEJSCE SWOJEGO ZAMIESZKANIA.
„Złożył Pan Dawidowi niezłomną przysięgę, Której nie cofnie: Jednego z potomków twoich osadzę na tronie twoim!
Jeżeli synowie twoi strzec będą przymierza mego I świadectwa mego, którego ich nauczę, Wtedy i synowie ich na zawsze zasiadać będą na tronie twoim.
Albowiem Pan wybrał Syjon i chciał go na swoje mieszkanie.
Tu miejsce odpocznienia mego na wieki; Tu zamieszkam, bo upodobałem je sobie.”
Ps 132, 11-14
Bóg wybrał Syjon; On pragnął tam zamieszkać. Bóg deklaruje, że Jerozolima jest Jego miejscem odpocznienia na wieki. On tam zamieszka, gdyż takie ma pragnienie. Bóg ma wyjątkową relację z Jerozolimą. Syjon otrzymuje więcej uwagi niż jakiekolwiek inne miasto. Bóg pragnie zamieszkać w Jerozolimie tak bardzo, że uczyni z niej miejsce swego odpocznienia na wieki.
Pismo Święte uczy, że Boża manifestująca się obecność będzie przebywać w konkretnym miejscu, w konkretnym czasie i z konkretnymi ludźmi. Bóg był obecny z Mojżeszem i dziećmi Izraela przy przejściu przez Morze Czerwone, w czasie wyjścia z Egiptu. Ale nie pozostał tam, On prowadził ich przez pustynię, był z nimi..
Ktoś będący pod wpływem greckiego sposobu myślenia może mieć trudność w przedstawieniu sobie Boga w czasie i w przestrzeni głównie dlatego, że w tym światopoglądzie bóstwo jest eterycznym konceptem. Biblia pokazuje nam, że Bóg ma osobowość, z różnymi emocjami, pragnieniami, sposobami i relacjami mającymi wpływ na Jego decyzje i działania.
Znane powiedzenie mówi: „Pokaż mi swój dom, a powiem Ci kim jesteś!” Bóg mieszka nie w domu, ale w mieście. Jerozolima jest pełna Jego historii. To było miejsce, gdzie Abraham miał złożyć ofiarę z Izaaka i gdzie był tron Dawida. To było miejsce świątyni, gdzie gromadziły się tłumy wielbiących by obchodzić święta. Jezus umarł i zmartwychwstał w Jerozolimie i to było miejsce, gdzie Duch Święty został wylany po raz pierwszy. W przyszłości, obok wielu innych wydarzeń, Jerozolima będzie świadkiem pojawienia się Jezusa, zbawienia żydowskiego narodu i zniszczenia armii Antychrysta. Tak, Bóg żywi szczególną miłość do Jerozolimy i On wybrał ją jako miejsce swego zamieszkania na wieki.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Dziękujemy Ci, że dałeś nam się poznać. Kochamy poznawać kim jesteś, co jest cenne dla Ciebie, co czujesz i co myślisz.
Dziękujemy Ci, że objawiasz nam swoją miłość do Jerozolimy tak, abyśmy mogli być w jedności z Twoim wyborem. Modlimy się o pokój dla Jerozolimy (Ps 122, 6). Modlimy się, aby Twoja wola działa się na ziemi tak, jak jest w niebie.
Modlimy się, aby kościół na świecie zrozumiał Twoje serce i zamiary jakie masz wobec Jerozolimy.
W imieniu Jezusa. Amen.
Dzień 16
JEROZOLIMA BĘDZIE NAZWANA TRONEM BOGA.
„W owym czasie będą nazywać Jeruzalem tronem Pana i tam w Jeruzalemie zgromadzą się wszystkie narody w imieniu Pana i już nie będą postępować według uporu swojego złego serca.”
Jr 3, 17
Bóg ma chwalebną przyszłość dla Jerozolimy związaną z Jego obecnością w niej. Jeremiasz widzi, że będzie ona nazwana tronem Pana mimo, że ubolewał nad mnogością jej grzechów w tamtym czasie. Bóg ma plan, by całkowicie przemienić Jerozolimę przez swoją chwałę. Będzie ona znana jako miejsce, gdzie On panuje. Jego obecność zmieni serca; oni odrzucą zło. Grzech nie będzie już więcej panował.
Chwała Pana będzie nie tylko w świątyni ale będzie obecna nad całym miastem. Bóg ustanowi swój rząd nad Jerozolimą, Ta stolica, kiedyś skarcona przez proroków za jej bunt, będzie przykładem sprawiedliwości. Bóg zademonstruje swoją żarliwość i przemieniającą moc w Jerozolimie. Będzie ona trofeum łaski w Jego ręku.
Bóg będzie rządził z Jerozolimy i wszystkie narody zgromadzą się przed Jego tronem, dla imienia Pana w Jerozolimie. Czy istnieje jakiś jeszcze wyraźniejszy dowód, że Jerozolima zajmuje szczególne miejsce w sercu Boga? Wszystkie ludy zobaczą i rozpoznają, że Bóg żywi wyjątkową miłość do Jerozolimy i że On faktycznie wróci właśnie do tego miasta. Najbardziej wrogie wobec Izraela narody zgromadzą się nie tylko ze względu na Pana ale też ze względu na Jerozolimę. Wszystkie ludy poddadzą się rządom Boga i będą w jedności z Jego suwerennym wyborem Jerozolimy. Ich serca będą uwolnione od zła.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Chwalimy Cię za Twoje serce i plan dla Jerozolimy. Ona będzie nazwana Tronem Pana. Dziękujemy Ci za demonstrację Twojej zazdrości i jej przemieniającej mocy. Jerozolima będzie trofeum Twojej wytrwałej miłości.
Modlimy się, abyś oświecił serca swoich dzieci po całej ziemi. Pozwól im widzieć chwalebną przyszłość Jerozolimy, miasta, które tak bardzo ukochałeś. Pozwól im zrozumieć jak twoja zazdrosna miłość może przemienić grzeszne miasto w miejsce Twojej chwały.
Modlimy się, abyś ochronił swoje dzieci od ducha tego świata i od trzymania strony tych, którzy nienawidzą Jerozolimy lub tych, którzy wymazują ją z powodu jej obecnego buntu wobec Ciebie.
Modlimy się, aby naród żydowski spotkał Jezusa, swojego Mesjasza i aby był przemieniony na Jego podobieństwo.
W imieniu Jezusa. Amen.
Dzień 17
JEROZOLIMA BĘDZIE KORONĄ CHWAŁY W RĘCE PANA.
„Ze względu na Syjon nie będę milczał i ze względu na Jeruzalem nie spocznę, dopóki nie wzejdzie jak jasność jego sprawiedliwość i nie zapłonie jego zbawienie jak pochodnia.
Wtedy ujrzą narody twoją sprawiedliwość i wszyscy królowie twoją chwałę, i nazwą cię nowym imieniem, które usta Pana ustalą.
Będziesz wspaniałą koroną w ręku Pana i królewskim zawojem w dłoni twojego Boga.
Już nie będą mówić o tobie: “opuszczona”, a o twojej ziemi nie będą mówić: “pustkowie”, lecz będą cię nazywali: “Moja Rozkosz” a twoją ziemię: “Poślubiona”, gdyż Pan ma w tobie upodobanie, a twoja ziemia zostanie poślubiona.
Bo jak młodzieniec poślubia pannę, tak poślubi cię twój Odnowiciel, a jak oblubieniec raduje się z oblubienicy, tak twój Bóg będzie się radował z ciebie.”
Iz 62, 1-5
Bóg odkrywa swoje pełne pasji uczucia dla Syjonu. Pragnie zobaczyć jak jaśnieje jej sprawiedliwość. Zobowiązał się nieustająco działać aż jej zbawienie zajaśnieje jak płonąca lampa. Bóg będzie tak zadowolony z Jerozolimy, że będzie chciał, aby wszyscy królowie zobaczyli jej chwałę. Jego wielka radość z jej powodu nie pozostanie w ukryciu, wszyscy ją ujrzą. Zaprezentuje ją wszystkim narodom jak król Achaszwerosz był dumny pokazując piękno swojej królowej wszystkim honorowym gościom.
Bóg obiecuje nazwać Jerozolimę nowym imieniem. Nie będzie już więcej nazywana „Porzuconą”, ale nazwią ją „Moja rozkosz.” Jej ziemia nie będzie nazwana „Opuszczoną” ale „Poślubioną.” Czy określenie „historia miłosna” – czysta i święta – nie jest najlepsze, by opisać tą relację między Bogiem a Jerozolimą? Serce rozkochanego męża przebija przez całe Pismo. Bóg obdarza Syjon proroczymi pochwałami i dającymi życie komplementami. Ogłasza, że będzie ona koroną chwały i królewskim diademem w Jego ręku. Bóg jest wyjątkowo dumny z Jerozolimy. Deklaruje jej piękno i traktuje ją jak królową. Raduje się nią jak oblubieniec cieszy się ze swojej oblubienicy!
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Chwalimy Cię za Twoje pragnienie i działanie, by sprawiedliwość Jerozolimy jaśniała. Dziękujemy Ci za to, że zmieniłeś jej imię z „Porzuconej” na „Moja rozkosz.” Twoja miłość nadaje jej tożsamość.
Modlimy się aby zajaśniała sprawiedliwość Jerozolimy. Modlimy się o jej zbawienie. Modlimy się o naród żydowski, który czuje się jakbyś go porzucił. Otwórz ich oczy na twoją miłość. Pozwól im wiedzieć, że rozkoszujesz się nimi. Pokaż im, że działasz niestrudzenie dla ich zbawienia.
W imieniu Jezusa. Amen.
DZIEŃ 18
NA TWOICH MURACH JERUZALEM POSTAWIŁEM STRAŻE
„Na twoich murach, Jeruzalem, postawiłem straże: cały dzień i całą noc nigdy milczeć nie będą. Wy, co przypominacie [wszystko] Panu, sami nie miejcie wytchnienia i Jemu nie dajcie spokoju, dopóki nie odnowi i nie uczyni Jeruzalem przedmiotem chwały na ziemi.“
Iz 62, 6-7
Bóg ustawił strażników na murach Jerozolimy. Pragnie współpracować ze wstawiennikami, aby uczynić Jeruzalem. Bóg mógłby uczynić to sam, ale taki właśnie jest. On lubi angażować swoje dzieci w Jego dzieła. Raduje się dzieląc swoimi planami i angażując wystawienników by Jego marzenia stały się rzeczywistością na ziemi.
Bóg potrzebuje zdeterminowanych strażników, którzy będą wołać do Niego dzień i noc. Wstawiennicy, którzy modlą się o Jerozolimę – jako grupa na całej ziemi – są powołani 24/7. Muszą być dostępni dzień i noc. Ich zadanie jest tak ważne, że nie powinni nigdy przestać się modlić. Modlitwa za Jeruzalem jest jednym z głównych powodów budowania domów modlitwy 24/7.
Bóg instruuje swoich strażników: „Chcę was słyszeć dzień i noc. Nie dajcie mi spokoju dopóki nie uczynię Jerozolimy miejscem chwały na ziemi. Nie wstydźcie się, nie wahajcie się ,że zakłócacie mój spokój. Niedajcie mi wytchnienia i przychodźcie nieustannie do mnie. Czynicie moje dzieło.” Jest to wyjątkowa współpraca pomiędzy Bogiem i jego wstawiennikami wołającymi dzień i noc za Jerozolimą. On zapewnia ich, że nie spocznie, dopóki oni nie ustają.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Wychwalamy Cię za twoje plany dla Jerozolimy. Dziękujemy Ci za to, że współdziałasz ze wstawiennikami, by wypełnić swój plan względem Syjonu. Dziękujemy Ci, że dzielisz się ze swoimi dziećmi tym co jest ważne dla Ciebie. Cenimy bardzo ten zaszczyt.
Modlimy się o 100 milionów wystawienników modlących się o Jerozolimę i Izrael, aby powstali na całym świecie. Modlimy się, aby Kościół na świecie przyjął do serca przeznaczenie Jerozolimy i przyłączył się do Boga, do czasu kiedy nie stanie się ona chwałą na ziemi.
Modlimy się, aby po całej ziemi powstały domy modlitwy i uwielbienia 24/7. Niech Kościół stanie się modlącym się Ciałem w partnerstwie z Twoim sercem i planami.
Modlimy się o zbawienie Żydów. Modlimy się abyś powoływał i posyłał do nich posłańców dobrej nowiny. Wołamy, abyś potwierdzał swoje świadectwo znakami i cudami.
W imieniu Jezusa. Amen.
DZIEŃ 19
BÓG POCIESZY KOCHAJĄCYCH SYJON W JREOZOLIMIE
„Radujcie się wraz z Jerozolimą, weselcie się w niej wszyscy, co ją miłujecie! Cieszcie się z nią bardzo wy wszyscy, którzyście się nad nią smucili, ażebyście ssać mogli aż do nasycenia z piersi jej pociech; ażebyście ciągnęli mleko z rozkoszą z pełnej piersi jej chwały. Tak bowiem mówi Pan: Oto Ja skieruję do niej pokój jak rzekę i chwałę narodów – jak strumień wezbrany. Ich niemowlęta będą noszone na rękach i na kolanach będą pieszczone. Jak kogo pociesza własna matka, tak Ja was pocieszać będę; w Jerozolimie doznacie pociechy.”
Iz 66,10-13
Tych, którzy miłują Jeruzalem czeka wielka radość. Ci, którzy się smucą nad nią, będą się radować z nią. Tak jak dzielili z nią ból nieszczęścia, będą mieć udział w radości jej chwały. Żołnierze, którzy ucierpieli z powodu ataku na ich kraj, byli tymi, którzy radowali się najbardziej w Dniu Wyzwolenia. Podobnie ci, którzy płaczą nad ukochanym miastem w czasie jego smutku, będą się radować kiedy będą świadkami obfitości chwały, jaką Bóg je obdarzy. Będą pocieszenie – odnajdą pokój i spokój duszy, jak ssące dziecko – otrzymają pocieszenie.
Kiedy kogoś szczerze i głęboko kochamy, doznajemy wielkiej ulgi widząc jak ma się lepiej po okresie choroby. Podobnie ci, którzy kochają Jerozolimę, będą pocieszeni widząc jej pokój, trwały dobrostan i zalewające prosperowanie. Doznają ulgi w bólu, którego doświadczali z powodu miasta widząc obfitość pocieszenia, które Bóg dla niego przygotował. Bóg mówi wyraźnie, że pocieszenie przychodzi kiedy On zmienia okoliczności Jerozolimy. Nie jest to tylko wewnętrzna rzeczywistość.
Bóg pocieszy tych, którzy miłują Jerozolimę, jak matka pociesza swoje dziecko. Jest to rzadki obraz w pismach używający języka matczynej miłości, by opisać niezwykłą wrażliwość i delikatność Boga. Pocieszenie będzie miało miejsce w Jerozolimie: „Będziecie pocieszeni w Jerozolimie”. Będzie radość i wesele dla tych, którzy zobaczą obfitość chwały.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Wychwalamy za Twą niezwykłą czułość, którą okazujesz by pocieszyć Jeruzalem. Ty nie pozwolisz, aby ich serca pozostały z otwartymi ranami spowodowanymi uciskiem. Ty zapewnisz pocieszenie ponad miarę dla nich i dla ukochanego miasta. Nie zostawisz tych, którzy podzielają Twoją miłość do Jerozolimy. Będą niezmiernie radować się widząc jest zdumiewającą chwałę i pomyślność.
Modlimy się, aby Kościół na świecie zobaczył jak szczególne miejsce zajmuje Jerozolima w Twoim sercu. Modlimy się, abyś udzielił Ciału Chrystusa Swojej miłości do Jerozolimy, Izraela i Żydów.
Modlimy się, aby Żydzi poznali Jezusa, swojego Mesjasza, który uzdrowi ich złamane serca.
W imieniu Jezusa. Amen.
DZIEŃ 20
CHWAŁA PANA ROZBŁYŚNIE NAD JERUZALEM
„Powstań! Świeć, bo przyszło twe światło i chwała Pańska rozbłyska nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan, i Jego chwała jawi się nad tobą. I pójdą narody do twojego światła, królowie do blasku twojego wschodu. Podnieś oczy wokoło i popatrz: Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie. Twoi synowie przychodzą z daleka, na rękach niesione twe córki. Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz, a serce twe zadrży i rozszerzy się, bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie, zasoby narodów przyjdą ku tobie.”
Iz 60, 1-5
Bóg sprawi, że Jego chwała zabłyśnie nad Jerozolimą. Przyniesie jej światło i sprawi, że będzie świecić nad narodami. Pan powstanie nad Jerozolima i Jego chwała będzie widoczna nad nią. Będzie wyraźny kontrast pomiędzy Jerozolimą i ludźmi na ziemi, ponieważ w tym czasie będą żyć w ciemności. Narody będą świadkami tego jak Jerozolima odbija światłość Boga. Nie będą widzieć bezpośrednio chwały Pana, będą widzieć ją pośrednio, tak jak światło słońca odbijane przez księżyc w nocy. Jerozolima zaś będzie widzieć Boga i Jego chwałę.
Na ziemi Jerozolima powstanie jako światło i królowie będą ciągnąć do jej światłości. Synowie i córki Izraela zgromadza się w Jerozolimie. Ci mieszkający daleko wrócą do domu. Bóg będzie dyrygował radosnym zjednoczeniem. Jerozolima będzie cieszyć się jak matka, która zbiera dzieci po długiej rozłące. Jej serce będzie tryskać radością. Bóg przyprowadzi bogactwa narodów do Jerozolimy – złoto, wonności, wielbłądy, owce i wolnych robotników – ponieważ ludzie przyjdą by jej służyć.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Chwalimy Ciebie, gdyż Ty sprawisz, że Twoja chwała zabłyśnie nad Jerozolimą. Ty sprawisz, że będzie światłem dla narodów i będzie świecić tak by wszyscy widzieli. Wielbimy Ciebie bo Ty przygotowałeś cudowne odbudowanie Jerozolimy.
Modlimy się abyś otworzył prze Kościołem na świecie zrozumienie Twoich planów względem Jerozolimy. Niech Twoje plany dla niej staną się znaczące dla Twoich dzieci.
Modlimy się, aby to, co jest dla Ciebie ważne stawało się bardziej i bardziej znaczące dla Ciała Chrystusa.
W imieniu Jezusa. Amen.
DZIEŃ 21
JEROZOLIMA, MIASTO WIELKIEGO KRÓLA.
„A Ja wam powiadam: Wcale nie przysięgajcie – ani na niebo, bo jest tronem Bożym; ani na ziemię, bo jest podnóżkiem stóp Jego; ani na Jerozolimę, bo jest miastem wielkiego Króla. Ani na swoją głowę nie przysięgaj, bo nie możesz nawet jednego włosa uczynić białym albo czarnym. Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi.”
Mt. 5,34-37
Jezus ogłasza, że Jerozolima jest miastem wielkiego Króla. „Wielki Król” jest odniesieniem do Boga, nie do Dawida (Ps. 47,2; 95,3; Mal. 1,14). Jezus potwierdza, że Jerozolima zajmuje szczególną pozycję w oczach Boga. Jest Jego miastem jak żadne inne.
Jerozolim jest miastem Boga. To dlatego cały świat mówi o tym małym mieście na Bliskim Wschodzie. Wielkie metropolie, z większą ilością ludzi, większym wpływem, większą mocą, większymi zasobami i bardziej innowacyjne, nie zyskują takiej samej uwagi. Bóg umieścił Jerozolimę w centrum narodów (Ez 5,5).
Jerozolima wzbudza w sercach ludzi pasję jak żadne inne miasto. Znajduje się w centrum wojen i przemocy od stuleci. Była zniszczona i zrównana z ziemią kilka razy. Biblia uczy, że Jerozolima będzie w centrum jeszcze kolejnej bitwy w czasach ostatecznych. Wszystkie narody otoczą ją i zaatakują, a wtedy Jezus uwolni ją i ocali swój odwieczny lud, dzieci Izraela. Jezus będzie panował z Jerozolimy. Bóg ogłasza: „Ja ustanowiłem sobie króla na Syjonie, świętej górze mojej.” (Ps. 2,6). Jerozolima odgrywa kluczową rolę w Bożym planie wywyższenia Jego Syna.
MODLITWA
Nasz Ojcze,
Błogosławimy Twoje święte imię. Chwalimy Cię bo wybrałeś Jerozolimę jako swoje miasto. Uwielbiamy Cię za Twoją wielką miłość do tego miasta. Modlimy się i czekamy na przyjście Twojego Syna, Jezusa, na Syjon, Twoją świętą górę.
Modlimy się, aby Ciało Chrystusa zrozumiało znaczenie Jerozolimy w planach czasów ostatecznych i stanęło w zgodzie z Twoją wolą. Prowadź nas w modlitwie za Jerozolimę i Izrael.
Modlimy się, abyś wzbudził wystawienników i strażników na murach Jerozolimy, którzy będą się modlić i wołać dzień i noc, aż stanie się chwałą na ziemi. (Iz. 62,6-7)
W imieniu Jezusa. Amen.